ΟΜΙΛΟΣ ΟΙΝΟΦΙΛΩΝ ΚΥΠΡΟΥ

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΟΜΙΛΟΥ ΟΙΝΟΦΙΛΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΙΣ ΑΜΠΕΛΟ-ΟΙΝΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

Η εκδρομική διάθεση των μελών του Δ.Σ. του Ομίλου μας εκδηλώθηκε φέτος από πολύ νωρίς. Μετά την απόφαση για ετήσιες θεματικές εκδηλώσεις, επισκέψεις και εκδρομές και την κατάληξη ότι φέτος θα γνωρίζαμε μέρος του ελληνικού αμπελώνα με επίσκεψη σε διαδρομές των Δρόμων του Κρασιού Αττικής και Πελοποννήσου, άρχισαν όλοι εντατικές εργασίες για την πραγματοποίηση της. Στην εκδρομή, την οποία απόλαυσαν ιδιαίτερα όσα από τα μέλη του Ομίλου έλαβαν μέρος, δόθηκε η ευκαιρία στους συμμετέχοντες να γευτούν το ελληνικό τοπίο και να μυρίσουν τα αρώματα της γης, να μάθουν ακόμη περισσότερα «μυστικά» για το κρασί και να γνωρίσουν τοπικά προϊόντα και την ιδιαίτερη γαστρονομία των τόπων που επισκέφθηκαν. Παράλληλα δόθηκε η ευκαιρία σε όλους μας για νέες φιλίες και ανανέωση των σχέσεων μας με όλα τα μέλη που συμμετείχαν.

Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε μεταξύ 10 και 14 Ιουνίου και κατά τη διάρκεια της επισκεφθήκαμε το Οινοποιείο Παπαγιαννάκου στα Μεσόγεια Αττικής, τα Κτήματα Σκούρα, Παλυβού και Παπαϊωάννου στη Νεμέα και τα Κτήματα Σπυρόπουλου και Τσέλεπου στη Μαντινεία.

Τετάρτη, 10 Ιουνίου

Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας νωρίς το πρωί της Τετάρτης από το αεροδρόμιο Λάρνακας με προορισμό το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος. Με την άφιξη μας κατευθυνθήκαμε προς το Οινοποιείο Παπαγιαννάκου που βρίσκεται στην περιοχή Μεσογείων η οποία διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους ενιαίους αμπελώνες της Ελλάδος. Αρχαιολογικά ευρήματα αποδεικνύουν τη συνεχή ύπαρξη αμπελώνων στην περιοχή αυτή εδώ και 3.500 χρόνια και με κυρίαρχη ποικιλία το Σαββατιανό για την οποία γίνεται μεγάλη προσπάθεια από τα οινοποιεία της περιοχής να επαναπροσδιοριστεί η θέση της στις γευστικές απαιτήσεις των οινοφίλων και να εδραιωθεί ως ποικιλία κατάλληλη όχι μόνο για παρασκευή ρετσίνας.

Το Οινοποιείο Παπαγιαννάκου ολοκληρώθηκε το 2007 με τον περιβάλλοντα αμπελώνα έκτασης 16 στρεμμάτων να έχει φυτευτεί το 1962. Το οινοποιείο είναι το πρώτο βιοκλιματικό στην Ελλάδα και κτίσθηκε με ειδικό σχεδιασμό ώστε να εκμεταλλεύεται και να αξιοποιεί όλους τους φυσικούς πόρους. Με τον τρόπο αυτό όπως μας εξήγησε ο ιδιοκτήτης του Βασίλης Παπαγιαννάκος, 3ης γενεάς οινοποιός, το οινοποιείο εξοικονομεί γύρω στα 25% ενέργεια. Ο αμπελώνας τους είναι φυτεμένος με τις ποικιλίες Σαββατιανό, Μαλαγουζιά, Αγιωργήτικο, Cabernet sauvignon και Merlot και είναι διαμορφωμένος σε κυπελλοειδές σχήμα αντί γραμμικό που συνηθίζεται. Παράγει 250.000 φιάλες κρασί από τις οποίες το 60% εξάγεται σε Αγγλία, Νέα Υόρκη, Γαλλία, Κύπρο, Ιταλία και αλλού.

Κατά τη διάρκεια της γευστικής δοκιμής, δοκιμάσαμε τα κρασιά: Σαββατιανό Παπαγιαννάκου 2014, Καλογέρι από Μαλαγουζιά 100% το οποίο βραβεύθηκε πριν λίγες εβδομάδες με χρυσό μετάλλιο στο Διαγωνισμό «Sommeliers Wine Awards» στην Αγγλία, Σαββατιανό «από βαρέλι» 2013 με χρυσά μετάλλια στο Διεθνή Διαγωνισμό Οίνου Θεσσαλονίκης και στο International Wine της Σόφιας, Ρετσίνα 2014 από 100% Σαββατιανό η οποία μας γοήτευσε με τα λεπτά αρώματα μαστίχας και μας διαφοροποίησε εντελώς την ιδέα που είχαμε για τη ρετσίνα, Σαββατιανό 2008 από δεξαμενή, Ροζέ Παπαγιαννάκου από Μοσχάτο Αμβούργου 100%, Αγιωργήτικο 2012 (Αγιωργήτικο 70% και Cabernet sauvignon 30%), Merlot 2012, Καλογέρι 2011 από Cabernet sauvignon 100%, Μελίας 2014 από Μαλαγουζιά 100% και Μελίας Black Label 2010.

Με την ολοκλήρωση της γευστικής δοκιμής κατευθυνθήκαμε στο εστιατόριο Φύκι-Φύκι στο όμορφο και γραφικό λιμανάκι του Πόρτο Ράφτη, όπου απολαύσαμε παραδοσιακούς ψαρομεζέδες και όχι μόνο της περιοχής, αρμονικά συνδυασμένους με Καλογέρι Μαλαγουζιά 2014. Οι δεινοί φωτογράφοι της παρέας αποθανάτισαν τις όμορφες στιγμές και το ειδυλλιακό θαλασσινό τοπίο.

Στη συνέχεια διασχίσαμε την περιοχή Μαρκόπουλο και Μεσογείων και μέσω της εθνικής οδού κατευθυνθήκαμε προς Ελευσίνα. Περάσαμε τα ναυπηγεία της Ελευσίνας, τα Μέγαρα και τον Ισθμό της Κορίνθου όπου σταθμεύσαμε για λίγο για να θαυμάσουμε τη διώρυγα που ενώνει τη Στερεά Ελλάδα με την Πελοπόννησο.

Νωρίς το βραδάκι και μετά που διασχίσαμε εκτάσεις με αμπελώνες και ελαιώνες, φθάσαμε στον προορισμό μας, την όμορφη και γραφική πόλη του Ναυπλίου. Τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο μας και ξεχυθήκαμε σε μικρές-μικρές παρέες στα ρομαντικά καλντερίμια της παλιάς πόλης με τις όμορφες μπουκαμβίλιες στα μικρά μπαλκόνια. Θαυμάσαμε τα καλοδιατηρημένα νεοκλασικά κτήρια, τα μικρά μαγαζάκια με τα έργα τέχνης και τα διακοσμητικά και καταλήξαμε στην ταβέρνα του Χριστόφορου όπου δοκιμάσαμε τους ουζομεζέδες του.

Πέμπτη, 11 Ιουνίου

Ξεκινήσαμε την οινική μας περιήγηση πρωί-πρωί για γνωριμία με την αμπελο-οινική περιοχή της Νεμέας, την πατρίδα του Αγιωργήτικου. 27.000 στρέμματα εύφορης γης αναπτύσσονται στον κάμπο της Νεμέας μέχρι και τους πρόποδες του Κυλληνίου Όρους σε ένα υψόμετρο μεταξύ 200 και 850 μέτρων. Για την παρασκευή των οίνων ΠΟΠ Νεμέας χρησιμοποιείται αποκλειστικά η γηγενής ποικιλία Αγιωργήτικο που ανάλογα με το υψόμετρο, τη σύσταση του εδάφους και τις καλλιεργητικές φροντίδες που εφαρμόζονται, προσφέρει εξαιρετικά πολύπλοκους οίνους διαφόρων τύπων και κατηγοριών. Οι οίνοι από Αγιωργίτικο, χαρακτηρίζονται από το βαθυκόκκινο τους χρώμα, τα αρώματα φρούτων που αναπτύσσουν, καθώς και τα αρώματα καραμέλας όταν υποστούν μηλογαλακτική ζύμωση. Όταν δε υποστούν παλαίωση, αποκτούν πλούσια και πολύπλοκα αρώματα μπαχαρικών, όπως το μοσχοκάρυδο.

Πρώτος σταθμός στη Νεμέα το Κτήμα Σκούρα στο χωριό Μαλανδρένι της Αργολίδας, ένα υπερσύγχρονο οινοποιείο με λιτή ελληνική αρχιτεκτονική που ορθώνεται ανάμεσα στους περιποιημένους αμπελώνες.

Οι αμπελώνες του κτήματος είναι φυτεμένοι με τις αυτόχθονες ποικιλίες Αγιωργήτικο, Μαυρόστυφο Άργους (παλιά ποικιλία της περιοχής), Ροδίτη και Μοσχοφίλερο και τις διεθνείς Cabernet sauvignon, Cabernet franc, Syrah, Merlot, Chardonnay και Viognier σ’ ένα υψόμετρο από 250 μέχρι 1040 μέτρα. Το Κτήμα παράγει 1.000.000 περίπου φιάλες κρασιού ετησίως και έχει εξασφαλίσει αρκετές τοπικές και διεθνείς διακρίσεις μεταξύ των οποίων και μεγάλο χρυσό το 2013 στο Διεθνή Διαγωνισμό «Syrah du Monde» για το Syrah 2011.

Ξεναγηθήκαμε από τον υπεύθυνο του οινοποιείου κ. Χάλια στο πανέμορφο οινοποιείο με τον τελευταίου τύπου εξοπλισμό και την εξαιρετικής ομορφιάς αρχιτεκτονική και επισκεφθήκαμε τους υπόγειους χώρους παλαίωσης με τα δρύινα βαρέλια, όπου μάθαμε για το κρασί που παράγουν με τη μέθοδο Solera, τον «Λαβύρινθο». Το Κτήμα χρησιμοποιεί τη μέθοδο αυτή αποκλειστικά για ερυθρά ξηρά κρασιά μαζί με άλλους 4 οινοποιούς σε ολόκληρο τον κόσμο. Παρήγαγαν για πρώτη φορά το «Λαβύρινθο» (750 φιάλες μόνο ετησίως) το 1999 και σήμερα κυκλοφορεί αυτό του 2010.

Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε την όμορφη αίθουσα γευσιγνωσίας η οποία χρησιμοποιείται και για διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις και δοκιμάσαμε τα κρασιά Salto 2014 από Μουροφίλερο (πήρε το όνομα του από την ψηλή του οξύτητα), Αρμύρα 2014 (93% Chardonnay και 7% Μαλαγουζιά), Viognier, Αγιωργήτικο 2012, Grande Cuvee 2011 (από Αγιωργήτικο 100% φυτεμένο σε υψόμετρο 1040 μ.) και το Μέγα Οίνο του 2011 (από 80% Αγιωργήτικο και 20% Cabernet sauvignon).

Η περιήγηση μας στην αμπελουργική περιοχή Νεμέας συνεχίστηκε με την επίσκεψη μας στο Κτήμα Παλυβού, το οποίο βρίσκεται στην υποζώνη «Αρχαία Νεμέα». Το Κτήμα ιδρύθηκε το 1995 και διαθέτει 300 στρέμματα ιδιόκτητους αμπελώνες από τους οποίους αντλεί εξολοκλήρου τα σταφύλια που χρειάζεται για την παραγωγή των κρασιών του. Βρίσκονται σε υψόμετρο 400-500 μ. και το 80% της έκτασης είναι φυτεμένη με την ποικιλία Αγιωργήτικο, το δε υπόλοιπο 20% με τις ποικιλίες Merlot, Cabernet sauvignon, Syrah, Μαλαγουζιά, Chardonnay, Ροδίτη, Μοσχοφίλερο και Viognier.

Επισκεφθήκαμε τον πρότυπο γραμμικό αμπελώνα που περιβάλλει το οινοποιείο, έκτασης 130 στρεμμάτων και θαυμάσαμε την εξαίρετη δουλειά που γίνεται σ’ αυτό. Τα γενναιόδωρα χώματα της Νεμέας και το ιδανικό μικροκλίμα βοηθούν τα μέγιστα στην παρασκευή των μοναδικών κρασιών που παράγονται στο κτήμα. Η καλλιέργεια εδώ, όπως μας ανέφερε ο κ. Παλυβός, γίνεται βιολογικά από άποψη και μόνο και όχι για εμπορικούς σκοπούς.

Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε τους χώρους οινοποίησης, καθώς και την κάβα παλαίωσης όπου 300 γαλλικά δρύινα βαρέλια και λίγα από ακακία δέχονται τα κρασιά του κτήματος για παλαίωση.

Καταλήξαμε, κάτω από την όμορφη πέργκολα που βρίσκεται στην αυλή του οινοποιείου και δοκιμάσαμε τις Πέτρινες Πλαγιές 2014, το καινούργιο Viognier 2014, το Βυσσινόκηπο 2014, το Κτήμα Παλυβού Νεμέα 2013, το Ammos Reserve Terra Leone 2012 και τον Πλούτο 2012.

Δε γινόταν να μην περάσουμε από το πωλητήριο του κτήματος, όπου οι περισσότεροι φρόντισαν να εξασφαλίσουν τα κρασιά που θα συνοδεύσουν τις ζεστές καλοκαιρινές βραδιές στην Κύπρο αλλά και ερυθρά για τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Μεγάλη έκπληξη για μας η αναμνηστική πλακέτα, από προηγούμενη επίσκεψη του Ομίλου στο Κτήμα, αναρτημένη σε περίοπτη θέση εντός του πωλητηρίου.

Η ώρα πέρασε ευχάριστα, με την παρέα των δυο κοριτσιών του κ. Παλυβού, Ευαγγελία και Βασιλική, τις οποίες ευχαριστούμε ιδιαίτερα. Τα στομάχια όμως διαμαρτυρήθηκαν κι έτσι ξεκινήσαμε για την ταβέρνα της κυρά Αθηνάς (πρώην Σοφού) στο χωριό της Νεμέας όπου απολαύσαμε παραδοσιακά εδέσματα με τη συνοδεία των κρασιών του Κτήματος Παλυβού, Άνεμος 2014 και Βυσσινόκηπος 2014.

Το βραδάκι της Πέμπτης μας βρήκε να γυροφέρνουμε τα όμορφα στενά δρομάκια του Ναυπλίου, γνωρίζοντας την πόλη, σεργιανίζοντας στην προκυμαία, βλέποντας το Μπούρτζι απέναντι από το ξενοδοχείο και θαυμάζοντας ψηλά το Παλαμήδι και την Ακροναυπλία.

Χωριστήκαμε πάλι σε μικρές παρέες, πηγαίνοντας άλλοι για φαγητό και άλλοι για ποτό. Καταλήξαμε στο γνωστό μπαράκι του Ναυπλίου «Σοκάκι» όπου ξεχαστήκαμε με διάφορα κόκτεϊλς και μουσικές παλιές κι αγαπημένες.

Παρασκευή, 12 Ιουνίου

Η μέρα σήμερα ήταν αφιερωμένη στην αμπελουργική ζώνη της «Πολυάμπελου» Μαντινείας, πατρίδας του Μοσχοφίλερου. Μιας ποικιλίας που παράγει λευκά κρασιά με έντονα αναγνωρίσιμα μοσχατίζοντα αρώματα που θυμίζουν τριαντάφυλλο, μέντα και λεμόνι.

Πιστοί όλοι οι οινόφιλοι στο ραντεβού μας, ξεκινήσαμε νωρίς το πρωί για το Κτήμα Σπυρόπουλου. Διασχίσαμε την ορεινή Αρκαδία και φτάσαμε στο Αρτεμίσιο, που βρίσκεται στην περιοχή της Μαντινείας, στο οροπέδιο μεταξύ των βουνών Μαίναλο, Πάρνωνα, Αρτεμίσιο, Κτενιά και Ολίγυστο. Στο Κτήμα, μας υποδέχτηκε ο ιδιοκτήτης κ. Νώντας Σπυρόπουλος με τη φράση «καλωσορίσατε στο χώρο των προγόνων σας» υπονοώντας τους Αρκάδες οι οποίοι είχαν ιδρύσει αποικίες στα παράλια της Κύπρου.

Το Κτήμα Σπυρόπουλου στη Μαντινεία, βρίσκεται σε υψόμετρο 650 περίπου μέτρων και σ’ αυτό καλλιεργούνται βιολογικά 350 στρέμματα αμπελώνων με τις ποικιλίες Μοσχοφίλερο, Sauvignon blanc, Chardonnay, Syrah, Cabernet sauvignon, Cabernet franc και Merlot. Το Κτήμα διαθέτει ακόμη ένα οινοποιείο στην αμπελουργική ζώνη της Νεμέας όπου καλλιεργείται αποκλειστικά Αγιωργήτικο και ένα μικρό τυροκομείο στη Μαντινεία.

Ξεναγηθήκαμε στο όμορφο κτήριο του οινοποιείου με τον πέτρινο, λιτό αρκαδικό πύργο αρμονικά παντρεμένο με τις καινούργιες εγκαταστάσεις, είδαμε τους χώρους παλαίωσης και καταλήξαμε στη φιλόξενη αίθουσα γευστολόγησης όπου δοκιμάσαμε τα «οινοποιήματα» του Κτήματος, Φρουροί των Αμπελιών 2014 από Μοσχοφίλερο 100%, Φρουροί 2012 από 100% Αγιωργήτικο και τον ερυθρωπό αφρώδη οίνο Ωδή Πανός από 100% Μοσχοφίλερο, συνδυασμένα με τυριά, φέτα, ντομάτες πασπαλισμένες με ελαιόλαδο και βασιλικό και παραδοσιακά ψωμάκια της περιοχής.
Αναχωρήσαμε για το Κτήμα Τσέλεπου, του Παφίτη συμπατριώτη μας Γιάννη Τσέλεπου ο οποίος μας περίμενε στην πετρόκτιστη αυλή του οινοποιείου. Χωριστήκαμε σε ομάδες και οδηγηθήκαμε με κατάλληλα αυτοκίνητα στους αμπελώνες του Κτήματος οι οποίοι βρίσκονται σε υψόμετρο 750 μέτρων.

Αγναντέψαμε από μακριά το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Τρύφωνος, προστάτη των αμπελουργών και κατεβήκαμε για προσκύνημα και ξενάγηση στους όμορφους, περιποιημένους αμπελώνες. Η θέα, απ’ εκεί ψηλά σου κόβει την ανάσα. Ο ενιαίος αμπελώνας, με τις τριανταφυλιές γύρω-γύρω και το περιβόλι του κτήματος εκτείνεται σε μια έκταση 480 στρεμμάτων. Το Κτήμα, διαθέτει άλλα 120 στρέμματα με Αγιωργήτικο στο Κούτσι της Νεμέας και άλλα 100 με Ασύρτικο στη Σαντορίνη, μετά τη συμφωνία που είχαν με μια από τις παραδοσιακές οικογένειες της Σαντορίνης, την οικογένεια Χρυσοχού. Στη Σαντορίνη αναγέννησαν τον παλιό αμπελώνα της οικογένειας, ο οποίος ήταν προφυλλοξηρικός 200-250 χρόνων, με καταβολάδες.

Η παραγωγή του Κτήματος καλύπτει το 80% των αναγκών του, το δε υπόλοιπο 20 καλύπτεται από συνεργαζόμενους αμπελουργούς και αφορά μόνο την ποικιλία Μοσχοφίλερο πολύ παλιάς ηλικίας, 40-50 χρόνων. Το 60% των κρασιών που παράγει το Κτήμα εξάγεται στο εξωτερικό και το υπόλοιπο 40 μένει στην ντόπια αγορά. Σ’ αυτό εργοδοτούνται 5 οινολόγοι και άλλα 20 άτομα «με μεγάλη τρέλα για το αμπέλι» κατά τον ιδιοκτήτη.

Η ώρα πέρασε με αρκετή κουβεντούλα όπου ο Γιάννης μας ανέπτυξε το όραμα του για την περιοχή, το Μοσχοφίλερο και το Αγιωργήτικο στη Νεμέα, αλλά και τις απόψεις του για την εξέλιξη του κυπριακού αμπελώνα, ο οποίος πιστεύει ότι θα πρέπει να φυτευτεί το πολύ με 4 ποικιλίες, το Ξυνιστέρι και ίσως το Ασύρτικο ως συμπληρωματική για λευκά κρασιά και το Μαραθεύτικο μαζί με Syrah για ερυθρά κρασιά.

Επιστρέφοντας στο οινοποιείο, στο οποίο ακόμη γίνονται εργασίες, περάσαμε από τον Κοκκινόμυλο που πήρε το όνομα του από το κόκκινο χώμα της περιοχής (ανακατασκευάσθηκε το 1760) και έδωσε το όνομα του στο ομώνυμο κρασί του Κτήματος.

Ξεναγηθήκαμε στους χώρους οινοποίησης και οδηγηθήκαμε στους υπόγειους χώρους παλαίωσης καθώς και σ’ αυτόν όπου παλαιώνουν σε κατάλληλα σταντς οι αφρώδεις οίνοι του κτήματος (παράγονται 80.000 φιάλες ετησίως με τη μέθοδο 2ης αλκοολικής ζύμωσης στη φιάλη και εξάγονται κυρίως σε Αμερική και Καναδά) για τους οποίους είναι ιδιαίτερα περήφανοι λόγω του ότι μετά την τροποποίηση της σχετικής νομοθεσίας έχουν ενταχθεί στην κατηγορία αφρωδών οίνων ποιότητας.

Είχαμε τη χαρά να δοκιμάσουμε πρώτοι το νέο Amalia Rose Brut μετά που εντάχθηκε στην κατηγορία των αφρωδών οίνων ποιότητας, συνοδεία γλυκών ολοκόκκινων κερασιών από το περιβόλι του Κτήματος για τα οποία ο συμπατριώτης μας δε δεχόταν αμφισβήτηση ότι μπορεί να υπάρχουν και καλύτερα τους.

Φεύγοντας, ανανεώσαμε το ραντεβού μας για νέες εκδηλώσεις στην Κύπρο και μελλοντική επίσκεψη ξανά στο Κτήμα και κατευθυνθήκαμε προς την παραδοσιακή ταβέρνα «Δραγούνι», η οποία βρίσκεται μέσα σ’ ένα μαγευτικό περιβάλλον με πλατάνια, όπου απολαύσαμε την παραδοσιακή κολοκυθοτυρόπιττα της περιοχής, ντολμαδάκια με αυγολέμονο, τσιγαριστά χόρτα περιβολήσιμα και τυρί φέτα της περιοχής. Ως κύριο γεύμα είχαμε κόκορα κρασάτο σβησμένο με αγιωργήτικο, χυλοπίτες, σαλάτα και αρνάκι ψητό με πατάτες στο φούρνο, όλα φτιαγμένα από τα χέρια της συζύγου του ιδιοκτήτη. Σαν επιδόρπιο πήραμε γλυκιά καρυδόπιτα και κεράσια. Όλα τα πιο πάνω, με συνοδεία φυσικά των κρασιών του Κτήματος Τσέλεπου Blanc de gris 2014 από Μοσχοφίλερο και Τσέλεπο ΠΟΠ Νεμέας 2013 από Αγιωργήτικο τα οποία μας προσφέρθηκαν δωρεάν.

Επιστρέψαμε στο Ναύπλιο από τον παραλιακό δρόμο, απολαμβάνοντας τις όμορφες παραλίες και τα μαγευτικά κρυστάλλινα γαλάζια νερά του Αργολικού.

Για ακόμη ένα βραδάκι, η όμορφη παρέα των οινοφίλων, ξεχύθηκε στα μπαράκια, εστιατόρια και δρομάκια της όμορφης πόλης του Ναυπλίου. Για ακόμη μια φορά θαυμάσαμε τα γραφικά στενά, τις μικρές εκκλησίες και όλα τα άλλα αξιοθέατα της πόλης.

Σάββατο, 13 Ιουνίου

Το πρόγραμμα για σήμερα έγραφε: ξενάγηση στους αρχαιολογικούς χώρους των Μυκηνών και της Νεμέας, καθώς και επίσκεψη στο Κτήμα Παπαϊωάννου.

Επισκεφθήκαμε πρώτα τις Μυκήνες, απ’ όπου ξεκίνησε ο Μυκηναϊκός πολιτισμός που καθόρισε όχι μόνο την ιστορία της Ελλάδας αλλά και ολόκληρης της Μεσογείου. Περάσαμε από την Πύλη των Λεόντων, ανεβήκαμε στην Ακρόπολη και απολαύσαμε από ψηλά τη μαγευτική θέα προς τον Αργολικό κάμπο, τη θάλασσα και τα βουνά της Αργολίδας και της Αρκαδίας. Επισκεφθήκαμε το Αρχαιολογικό Μουσείο όπου θαυμάσαμε τα ευρήματα των ανασκαφών στην Ακρόπολη των Μυκηνών, τα αντίγραφα χρυσών παρωπίδων (τα πρωτότυπα βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο των Αθηνών), χρυσά κύπελλα, ξίφη και κοσμήματα, τις οινοχόες που αποδεικνύουν την ενασχόληση των αρχαίων κατοίκων με το κρασί και κεραμικά έργα που μας ενημερώνουν για τις υπόλοιπες δραστηριότητες που είχαν. Για ακόμη μια φορά συνειδητοποιήσαμε το μέγεθος του πολιτισμού που έδωσε η Ελλάδα σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο.

Συνεχίσαμε την περιδιάβαση μας στα αμπελοτόπια της Νεμέας και κατευθυνθήκαμε προς την Αρχαία Νεμέα, γνωστή από τον άθλο του Ηρακλή και τους Πανελλήνιους αγώνες που διεξήγοντο εκεί στην αρχαιότητα προς τιμή του Οφέλτη. Θαυμάσαμε το Ναό του Δία του οποίου οι κίονες ύψους 10 μέτρων δεσπόζουν μέσα στους αμπελώνες του νεμεατικού τοπίου καθώς και το διπλανό στάδιο όπου γίνονταν οι αγώνες.

Κατευθυνθήκαμε προς το χωριό της Νεμέας για να επισκεφθούμε το Κτήμα Παπαϊωάννου. Εκεί συναντήσαμε τον κ. Θανάση Παπαϊωάννου, ένα χαρισματικό άνθρωπο, σκαπανέα της αμπελουργίας και παραγωγής οίνων ποιότητας στη Νεμέα, πρωτεργάτη στην προώθηση των γηγενών ελληνικών ποικιλιών και ιδιαίτερα του Αγιωργήτικου.

Ο κ. Παπαϊωάννου, οπαδός της βιολογικής καλλιέργειας προσπαθεί να δημιουργήσει κατάλληλο αμυντικό σύστημα στους αμπελώνες του ώστε να μη χρειάζονται φυτοφάρμακα για προστασία από τους εχθρούς και τις ασθένειες.

Το Κτήμα διαθέτει ένα μεγάλο ιδιόκτητο αμπελώνα έκτασης 570 στρεμμάτων σε διάφορες περιοχές της Νεμέας και σ’ ένα υψόμετρο γύρω στα 400 μ. Καλλιεργεί τις ποικιλίες Αγιωργήτικο, Ροδίτη, Μαλαγουζιά, Ασύρτικο και τις διεθνείς Cabernet sauvignon, Chardonnay, Pinot noir, Syrah, Merlot, Rouriga, Sauvignon blanc και Petit Verdot.

Παράγει 20 περίπου ετικέτες καθώς και ένα γλυκό κρασί από Αγιωργήτικο. Δοκιμάσαμε σχεδόν όλες τις ετικέτες του Κτήματος και φύγαμε κατασυγκινημένοι με τα όμορφα λόγια του κ. Παπαϊωάννου και εντυπωσιασμένοι με το δυναμικό του χαρακτήρα.

Στη συνέχεια, πάλιν μέσω της παραλιακής λεωφόρου, κατευθυνθήκαμε προς τη Νέα Κίο, όπου θα γευματίζαμε στην ταβέρνα «Η Ψαροπούλα του Βαλσαμή». Στην ταβέρνα η οποία βρισκόταν σε μια πανέμορφη τοποθεσία, πάνω στο μικρό ψαρολίμανο και με όμορφη θέα του Ναυπλίου, απολαύσαμε ψαρομεζέδες από καλαμάρι, γαύρο, σαρδέλες, σηπιές με το μελάνι τους πασπαλισμένες με αρωματική ρίγανη, χόρτα βραστά και τυρί φέτα σαγανάκι. Το λουκούλλειο γεύμα μας το συνοδεύσαμε με τα κρασιά Άκρες Σκούρα 2014 από Μοσχοφίλερο και Άκρες Σκούρα Ροζέ 2014 από Αγιωργήτικο.

Επιστρέψαμε νωρίς το απόγευμα στο Ναύπλιο όπου κάποιοι είχαν την ευκαιρία να ξεκουραστούν και να χαλαρώσουν, άλλοι να επισκεφθούν τα όμορφα μαγαζιά για ψώνια και … άλλες να ετοιμαστούν για τη βραδινή τους έξοδο.

Το βράδυ, και τα 38 μέλη της ομάδας, αποχαιρετήσαμε την πόλη του Ναυπλίου με ένα εξαιρετικό δείπνο στο εστιατόριο «Kitton», το οποίο βρίσκεται απέναντι από το μικρό λιμανάκι. Ανεξίτηλες θα μείνουν οι γευστικές αναμνήσεις από τα εδέσματα της συγκεκριμένης βραδιάς και τα κρασιά με τα οποία τα συνοδεύσαμε. Απολαύσαμε μανούρι παναριστό σε σουσάμι και τυλιγμένο σε φύλλο κρούστας με ουζόμελο και τσάτνει κόκκινης γλυκειάς πιπεριάς, φάβα με χταπόδι κρασάτο και καραμελωμένα κρεμμύδια, σαλάτα με ρόκα, ραντίτσιο, ψητές πιπεριές, ντοματίνια, ελιές, κατσικίσιο τυρί και καραμελωμένο μπαλσάμικο, και αλμύρα με μαλακιά φέτα Άργους. Ως κυρίως πιάτο επιλογή από κοκκινιστό μοσχαράκι με πουρέ μελιτζάνας, ψαρονέφρι με λιαστή ντομάτα και ελιές ή λαυράκι με σπανάκι σωτέ και baby πατάτες. Για επιδόρπιο απολαύσαμε μπακλαβά με παγωτό καϊμάκι. Το δείπνο μας συνοδεύτηκε με Πέτρινες Πλαγιές 2014 και Βισσινόκηπο 2014 του Κτήματος Παλυβού. Είμαστε σίγουροι ότι και ο πιο ιδιότροπος της παρέας αποκόμισε τις καλύτερες εντυπώσεις.
Κυριακή, 14 Ιουνίου

Τελευταία μέρα του ταξιδιού μας η Κυριακή, γι αυτό αφέθηκε ελεύθερη για περιήγηση στην όμορφη πόλη του Ναυπλίου ή του Αναπλιού. Μια από τις γραφικότερες πόλεις της Ελλάδας το Ναύπλιο, όπως αναφέραμε και πιο πάνω, υπήρξε η πρώτη πρωτεύουσα του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους το 1828-1833.

Στο Ναύπλιο επισκεφθήκαμε κάποιοι με ταξί και κάποιοι με λεωφορείο το επιβλητικό ενετικό φρούριο του Παλαμηδίου που δεσπόζει της πόλης, χωρίς βέβαια να γνωρίζω αν κάποιοι αποπειράθηκαν να ανεβούν με τα πόδια τα 999 του σκαλοπάτια. Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε την Ακροναυπλία που αποτελούσε την παλιά Ακρόπολη του Ναυπλίου και θαυμάσαμε το όμορφο λιμανάκι και τις κόκκινες στέγες των σπιτιών της πόλης από τη μια της πλευρά, καθώς και την αμμώδη παραλία της Αρβανιτιάς στην πίσω πλευρά με τη φανταστική θέα από ψηλά του Αργολικού Κόλπου.

Επισκεφθήκαμε με βαρκάκι το Μπούρτζι, ένα μικρό οχυρωμένο νησάκι στην είσοδο του κόλπου του Ναυπλίου, την Πλατεία Συντάγματος στο κέντρο του Ναυπλίου και περπατήσαμε για τελευταία φορά σ’ αυτό το ταξίδι, στα όμορφα στενά σοκάκια με τα παραδοσιακά σπίτια και μαγαζάκια απ’ όπου και ψωνίσαμε μικρά δωράκια για τους αγαπημένους μας στην Κύπρο.

Όπως όλες οι διακοπές και τα όμορφα πράγματα φτάνουν στο τέλος τους, έτσι έφτασε κι αυτή μας η οινική επίσκεψη στο τέλος της και ήδη μας κυρίευσε η μελαγχολία της επιστροφής. Δεν αφεθήκαμε όμως στη στεναχώρια, παρά μόνο αρχίσαμε τις συζητήσεις κατά τη διάρκεια της επιστροφής για το ποιοι θα είναι οι νέοι μας οινικοί προορισμοί … Σαντορίνη και Ασύρτικο; Γαλλία και Σαμπάνια; Μολδαβία και απέραντες υπόγειες κάβες; Ρουμανία και Βουνά του Δράκουλα; …..

Όποιο κι αν θα είναι το νέο μας ταξίδι, είμαστε σίγουροι ότι θα περάσουμε κι αυτή τη φορά υπέροχα και θα γνωρίσουμε νέους οινικούς προορισμούς, νέα κρασιά, νέες γαστρονομικές απολαύσεις …
Αγαπητοί οινόφιλοι, εις το επανιδείν!!!

Από Γιαννούλα Βασιλειάδου
20 Ιουνίου, 2015

Comments are closed.